Definicje terminów używanych w opisie systemu JGP

Podstawowe definicje terminów używanych w opisie systemu JGP

ICD-10

Kody Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych – Rewizja dziesiąta.

ICD-9-CM

Kody udostępnionej przez Narodowy Fundusz Zdrowia IV wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Procedur Medycznych.

JGP

Charakterystyka JGP – zbiór parametrów służących do wyznaczenia grupy, w tym w szczególności:

• rozpoznania wg Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10,
• procedury medyczne wg Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób – Modyfikacji Klinicznej ICD-9-CM,
• wiek pacjenta,
• czas pobytu.

Algorytm JGP – określony sposób postępowania prowadzący do prawidłowego zakwalifikowania zakończonej hospitalizacji do właściwej grupy JGP.
Grupa – jedna z wielu kategorii hospitalizacji wyodrębniona zgodnie z zasadami systemu JGP, posiadająca kod, nazwę oraz charakterystykę opisaną określonymi parametrami.
Gruper JGP – program informatyczny kwalifikujący określoną hospitalizację do jednej z grup systemu JGP, o ile rozliczenie tej hospitalizacji nie odbywa się w inny sposób. W polskim systemie JGP wyodrębniono 472 grupy. Każda grupa ma określoną wartość punktową (taryfę).
Podstawowe cechy grupy JGP:

• każda grupa (JGP) ma znaczenie kliniczne, które kojarzy się ze zbliżonym sposobem leczenia oraz określoną charakterystyką leczonych pacjentów (w odniesieniu do czasu pobytu w szpitalu, rodzaju wykonanych procedur zabiegowych, diagnostycznych, leków itd.),
• poszczególne JGP obejmują pacjentów o podobnej kosztochłonności, w sensie zużycia zasobów szpitala związanych z leczeniem danego pacjenta,
• każda JGP jest definiowana na podstawie ogólnodostępnych danych występujących w dokumentacji szpitala, które odnoszą się do stanu pacjenta lub zastosowanej terapii,
• każda z grup JGP spełnia warunek minimalnej liczby wystąpień w skali kraju – w polskich warunkach nie mniej niż 300 przypadków w ciągu roku i/lub o sumarycznej wartości świadczeń powyżej 1,5 mln zł.

Opis każdej Jednorodnej Grupy Pacjentów (JGP) składa się z:

• kodu,
• nazwy,
• etykiety (zawiera oznaczenie tzw. warunków kierunkowych odsyłających do dodatkowych zbiorów kodów procedur lub rozpoznań, jeśli ich obecność jest wymagana dla pełnej charakterystyki grupy),
• odpowiednio – zbiorów kodów procedur (ICD-9-CM) lub rozpoznań (ICD-10), które są podstawą kwalifikacji pacjenta do określonej grupy

Wśród grup JGP wyróżniamy grupy zabiegowe (decydujące znaczenie o zakwalifikowaniu do grupy ma kod ICD-9-CM) i zachowawcze (decydujące znaczenie o zakwalifikowaniu do grupy ma kod ICD-10). Poniżej przedstawiamy przykład dwóch takich grup z sekcji G (Choroby wątroby, dróg żółciowych, trzustki i śledziony) wraz z przykładowymi zbiorami kodów ICD-10 i ICD-9-CM oraz wartościami punktowymi.

Sekcja – zbiór grup (JGP) w układzie anatomiczno-fizjologicznym. W polskim systemie JGP 472 grupy zgromadzono w 16 sekcjach. Sekcje powiązane są z obszarem klinicznym lub dziedziną medycyny. Podział ten ma charakter porządkujący, co ułatwia wyszukiwanie grup. Do każdej sekcji zostały dołączone listy dodatkowe rozpoznań lub procedur istotne dla grup umieszczonych z danej sekcji.



Taryfa – zryczałtowana stawka w złotych wyznaczona dla każdej JGP, odzwierciedlająca uśrednione, rzeczywiste koszty leczenia przyporządkowanego do niej pacjenta. Taryfa to iloczyn wartości punktowej grupy i wartości punktu w złotych (ustalonego w drodze negocjacji dla lecznictwa szpitalnego). Wartość punktowa odzwierciedla realne koszty leczenia pacjenta przyporządkowanego do konkretnej grupy JGP.


Warunki kierunkowe – kwantyfikatory określające warunki niezbędne do przyporządkowania pacjenta do określonej grupy JGP. W polskiej wersji systemu kwantyfikatory te określone są za pomocą kolejnych liter alfabetu.



Fragment dokumentu: Jednorodne grupy pacjentów - przewodnik po systemie, NFZ 2008